Strepen

Gister hebben we de allereerste verjaardag van onze zoon gevierd; het huis vol familie, vliegende kinderen, modder en hapjes all over the place. Een gezellige chaos waarin je eigenlijk zelf niet toekomt aan het voeren van een gesprek want je wilt iedereen voorzien van een hapje en een snapje en als je bij de laatste persoon in het rondje bent, dan heeft de eerste het al weer op 😉
Tijdens het zien van dit huishouden van Jan Steen moet je bewust ‘loslaten’ want wat is het eigenlijk fijn dat iedereen er is om er even bij stil te staan dat de tijd veeeel te snel gaat en er dus zomaar al weer een jaar voorbij is gevlogen. En ach… dat dan je hele huis even op z’n kop staat..who cares..

Ik bedacht me vanochtend dat dit beeld heel goed overeen komt met het leven van alledag; de weken zitten zo vol met (werk) activiteiten dat je hoofd er soms van overloopt, maar als je het gaat analyseren is er niks dat je zou willen overslaan. Werk geeft je energie en zorgt ervoor dat er brood op de plank komt, je gezin is het mooiste wat je je maar kunt wensen en verdiend al je aandacht, je mag jezelf niet vergeten want dat zorgt er weer voor dat je de hiervoor genoemde punten goed bij kunt fietsen. Het komt alleen weer aan op….tja sorry…. plannen, balans, overzicht houden, en al van dat soort toverwoorden.
En zeker in de tijd van griepjes en virussen zijn moeders soms net tovenaars; geen tijd om zelf ziek te zijn dus multitasken we er weer op los om te zorgen dat alles op rolletjes blijft verlopen.

Waar ik de laatste jaren al volop mee bezig ben is hoe ik ervoor kan zorgen dat ik zoveel mogelijk van dit fijne leven kan blijven oppikken, zonder dat ik uiteindelijk als een zielig vogeltje op de bank lig van de keiharde stress omdat ik te veel hooi op mijn vork heb genomen. Met kleine stapjes merk ik dat ik er steeds beter in word om te combineren, te blijven ontwikkelen, volle energie in projecten te stoppen en aan de andere kant dingen langs me heen te laten gaan die niet belangrijk genoeg zijn. Feit blijft dat het leven nog steeds te veel mooie dingen bied en te weinig tijd, maar ik heb maar besloten dat dat er voor zorgt dat je vooruit blijft kijken en je de drive geeft om nieuwe dingen te blijven ontdekken.
Uiteraard komt het gevoel dat je ‘overal te kort schiet’ telkens om het hoekje kijken, maar misschien is dat juist het moment om even te checken of je alles nog zo doet zoals je het had bedacht. Vaak is dit voor mij een punt om weer even wat aan te passen in mijn schema (want daar ligt het toch vaak aan; te veel dingen willen doen in een daarvoor niet toereikend schema).
..ik had het over ‘ministapjes’ hè?!..

Gisterochtend was zo’n moment; de voorjaarsvakantie voor de deur maar bij voorbaat eigenlijk al niet weten hoe ik er met dit schema ook nog voor zou kunnen zorgen dat ik enigszins een ‘opgeladen gevoel’ zou kunnen overhouden. Dan toch maar weer een paar flinke strepen in de agenda zetten… Hoe lastig dit vooraf toch altijd ook is, het geeft vaak gelijk een beter gevoel. (…wat wel erg is, is dat de radar in mijn hoofd dan gelijk aanslaat en bedenkt; “hey, maar als ik hier wat ruimte krijg, dan zou ik dan dàt kunnen doen.. ” Hahaha, nou ja.. daar moet ik dus nog even aan werken, maar ik geloof dat ik sowieso nooit de persoon zal worden die gaat zitten niksen bij vrijgekomen tijd. Daarvoor is de tijd me veel te kostbaar!)

Gistermiddag kon ik hierdoor de visite ‘opgeruimd’ ontvangen en kon het me niet gek genoeg gaan in onze woonkamer. Het was beregezellig en na afloop had ik een voldaan gevoel. ZO, dat stukje leven hebben we weer mooi gevierd met z’n allen.

Ik start deze week dus met een paar vette strepen in mijn agenda, die ik al lang weer heb opgevuld 😉 Maar wel met dingen die voor MIJ belangrijk zijn en er voor zorgen dat ik na deze voorjaarsvakantie weer fris door kan. En ik ga nu eerst een lijstje maken met dingen die ik deze vakantie wil (uuhh… en een beetje ‘moet’) doen, want er is niets fijner dan dingen afstrepen.